Komunikat

  • /A

Stosowanie mocznika na parcha

Stosowanie 5% mocznika w sadzie na parcha.

Stosowanie mocznika jest jedną z najbardziej popularnych metod dostarczania azotu do roślin, ponieważ jego zawartość w tym nawozie stanowi około 46%. Podczas aplikacji mocznika bardzo ważnym aspektem jest przestrzeganie zasad nawożenia, a także dobranie prawidłowego terminu jego zastosowania. Najczęściej mocznik stosuje się dolistnie poprzez opryski, o wiele rzadziej wprowadzany jest do gleby, ze względu na jego wolniejsze oraz mniej efektywne pobieranie przez system korzeniowy rośliny. Roztwór mocznika nie jest toksyczny, jednak podczas jego stosowania należy pamiętać o zabezpieczeniu się w maskę ochronną, a także okulary.

Zastosowanie mocznika do oprysku drzew owocowych, zwłaszcza w uprawach jabłoni oraz gruszy w okresie jesiennym jest zabiegiem szczególnie zalecanym. Wykorzystanie mocznika w sadach wpływa pozytywnie na ograniczenie rozwoju szkodników, takich jak parch jabłoni oraz gruszy, a także drobnej plamistości liści wiśni. Parch jabłoni i gruszy należy do jednej z najczęściej występujących chorób drzew owocowych w naszym kraju i jest wywoływana przez grzyb Venturia inaegualis. Występowanie tego patogenu w sadach powoduje liczne uszkodzenia owoców, prowadzi do korkowacenia skórki jabłek i grusz, a w konsekwencji do znacznego obniżenia jakości owoców oraz ilości plonu. Charakterystycznymi objawami parcha jest występowanie ciemnooliwkowych plam na górnej i dolnej częściach blaszki liściowej, a także owocach. W przypadku znacznego porażenia przez parch, tkanka liści staje się podatna na kruszenie, liście skręcają się oraz szybko opadają. Niestety grzyb, wywołujący parcha jabłoni i gruszy może przetrwać nawet w warunkach znacznego obniżenia temperatury oraz zimować na opadłych liściach. Liczba zarodników parcha w sadzie wiosną więc będzie zależała od ilości szkodników, które przetrwają w okresie jesiennym oraz zimowym. Źródłem rozwoju choroby zazwyczaj są zarodniki workowe powstające w owocnikach, tworzących się na liściach z ubiegłego sezonu.

Aby uniknąć występowania parcha wiosną, walkę z tą chorobą należy rozpocząć jeszcze w okresie jesiennym. W tym celu do opryskiwania drzew owocowych najczęściej wykorzystuje się mocznik w postaci roztworu wodnego o stężeniu 5%. Dla przygotowania roztworu na powierzchnią mniej więcej 1 ha należy rozpuścić 50 kg mocznika w 1000 l wody. Można również wykonać roztwór bardziej stężony, a następnie rozcieńczyć za pomocą dodania odpowiedniej ilości wody. Zabieg najlepiej jest wykonać pod koniec października lub na początku listopada, jednak najbardziej optymalnym terminem dla oprysku jest okres po wystąpieniu pierwszych przymrozków, tuż przed opadnięciem liści. Prawidłowy termin zabiegu jest warunkiem koniecznym aby zapewnić jego efektywność oraz skuteczność. Właściwe dobranie terminu, czyli wtedy gdy większość liści jest jeszcze na drzewach, może zapewnić wiosną redukcję zarodników workowych nawet do 97%. Jeżeli zastosujemy roztwór mocznika w późniejszym okresie, wtedy gdy większość liści już opadła, może skutkować to zmniejszeniem liczby zarodników workowych w sezonie wiosennym jedynie o 50%.  Bardzo ważnym czynnikiem jest zastosowanie dużej ilości cieczy roboczej oraz równomierne pokrycie liści, co w przyszłości zapewni ich szybszy rozkład. Mocznik stosowany w sadach sprzyja rozwojowi mikroorganizmów z rodzaju Pseudomonas oraz Erwinia, które powodują szybszą degradację liści.

W razie znacznego rozwoju choroby w poprzednim okresie, po oprysku jesiennym można przeprowadzić bezpośredni zabieg na opadłe ubiegłoroczne liście również w lutym lub na początku marca. Wtedy najlepiej zastosować jest roztwór o wyższym stężeniu – 7%. Zabieg ten może być również stosowany w przypadku braku wykonania oprysku jesienią, jednak wtedy skuteczność tego zabiegu jest o wiele mniejsza.

W przypadku, gdy w poprzednim sezonie nie obserwowano znacznego rozwoju choroby nie warto jednak rezygnować z zastosowania roztworu mocznika. Brak jednoznacznych objawów choroby nie zawsze świadczy o braku zarodników w sadzie, dlatego nawet w celach profilaktycznych stosowanie 5% roztworu mocznika jest rekomendowane.

Metodą eliminacji źródła zakażenia choroby może być również usunięcie zainfekowanych liści z sadu, jednak metoda ta jest bardziej kosztowna oraz pracochłonna w odniesieniu do stosowania mocznika. Należy również pamiętać, że zainfekowane liście nie należy używać jako kompost.

 

Autor: Mariya Halka - Młodszy Specjalista ds. Rejestracji AGRO

© 2017 Synthos. All rights reserved.