Charakterystyka formy użytkowej EC
Forma użytkowa EC jest oznaczeniem ciekłej, jednorodnej formulacji, przeznaczonej do stosowania jako emulsja po rozcieńczeniu wodą. Zwykle krople emulsji w cieczy użytkowej mają wielkość od 1 do 10 mikronów. Prosto rzecz ujmując, forma użytkowa EC to koncentrat do sporządzania emulsji wodnej.
Czym wyróżnia się forma użytkowa EC?
Według WHO formulacja EC składa się z substancji czynnej rozpuszczonej w odpowiednich rozpuszczalnikach wraz z odpowiednimi składnikami. Powinna być stabilną, jednorodną cieczą, tworzącą emulsję po zmieszaniu z wodą.
Parametrem najlepiej opisującym charakterystykę formulacji EC jest stabilność emulsji, czyli zdolność do tworzenia jednorodnej i stabilnej emulsji w cieczy użytkowej. Dobra stabilność emulsji zapewnia, że w każdym momencie podczas wykonywania oprysku na chronione uprawy trafia taka sama i odpowiednia dawka substancji czynnej.
Formy użytkowe EC są stosowane od wielu lat, niemniej przechodziły przez ten czas wiele zmian i modyfikacji, zwłaszcza jeśli chodzi o zastosowanie bardziej bezpiecznych rozpuszczalników czy emulgatorów.
W ostatnich latach tracą nieco na popularności, głównie z tego względu, że wiele substancji czynnych, które były formułowane jako EC, zostało wycofanych ze stosowania, a nowsze substancje czynne często nie mają odpowiedniej rozpuszczalności, żeby możne je było w takiej formie użytkowej stosować.
Typowy skład formy użytkowej EC
Forma użytkowa EC jest względnie prosta w swoim składzie, niemniej czasem spotykane są bardziej skomplikowane receptury, zwłaszcza gdy trzeba zapobiec degradacji lub krystalizacji substancji aktywnej. Typowy środek ochrony roślin w formie użytkowej EC ma następujący skład:
– substancja czynna – 5-50%
– emulgatory – 5-15%
– rozpuszczalnik(i) – do 100%
Jako rozpuszczalniki najczęściej stosowane są produkty pochodzenia petrochemicznego, takie jak np. rozpuszczalniki aromatyczne, czy cykloheksanon, ale stosuje się również rozpuszczalniki pochodzące ze źródeł odnawialnych czy biotechnologicznych, jak np. dimetylodekanamidy, estry metylowe olejów roślinnych, pochodne kwasu mlekowego.
Zalety i wady formy użytkowej EC
Forma użytkowa EC jest łatwa w produkcji, łatwa do mieszania oraz użyteczna do formulacji substancji czynnych o niskiej temperaturze topnienia i nierozpuszczalnych w wodzie. Jednak jej podstawą zaletą jest jej wysoka skuteczność.
Natomiast wśród wad formuły użytkowej EC można wyróżnić to, że jest ona droga w pakowaniu i transporcie. Ponadto istnieje zwiększone ryzyko krystalizacji w niskich temperaturach, ryzyko zwiększenia toksyczności substancji czynnych oraz ryzyko spowodowania fitotoksyczności. Formuła użytkowa EC może zawierać lotne związki organiczne (VOC) czy być wrażliwa na twardość wody.
Badania jakościowe środków ochrony roślin w formie użytkowej EC
Początek każdego badania jakościowego środków ochrony roślin stanowi identyfikacja środka oraz jego zawartości, czyli poszczególnych składowych. Następnie mierzone są właściwości fizyczne takie jak:
– kwasowość i/lub zasadowość (MT 191) lub zakres wartości pH (MT 75.3)
– stabilność emulsji (MT 36.3)
– pienność (MT 47.3)
Istotna jest także stabilność podczas przechowywania zarówno w niskiej temperaturze (0 °C przez 7 dni) (MT 39.3), jak i w podwyższonej temperaturze (MT 46.3):
a) 54 °C przez 2 tygodnie,
b) 40 °C przez 8 tygodni,
c) 30 °C przez 18 tygodni.
Zdjęcie: Zdolność formy użytkowej EC do tworzenia emulsji
Poznaj nowość Synthos Agro w formulacji EC. Pobierz ulotkę i dowiedz się więcej
Autor: Piotr Paleń – R&D Director
